Przyjaciel Nadziei

Ostatnimi czasy zebrało się naprawdę wiele przemyśleń którymi chciałbym się podzielić.

Zacznę od czegoś co odkryłem dzięki księdze Izajasza a którego fragmentu szukałem bardzo długo. Szukanie Słowa Bożego stało się takim pragnieniem, głodem mógłbym rzec. A gdy je znalazłem radość w moim sercu wraz z kolegą który pomógł mi odnaleźć to Słowo.

“Nie lękaj sie, bo Cię wykupiłem, wezwałem Cię po imieniu; Tyś Mój!” Izajasza 43,1

Tego fragmentu, nie bez powodu tak długo szukałem. Na ewangelizacji usłyszałem to Słowo i niesamowite wezwanie Boga: “Tyś Mój!” . Mój Pan wzywa mnie po imieniu, zna mnie bardzo dobrze i Kocha. Ta miłość ma swój niesamowity wymiar właśnie z tego powodu, że Chrystus mnie zna. Czy żyjąc w swoim środowisku okazuję na tyle miłość ludziom których znam? Gdy ktoś mnie poznaje na co dzień widzi doskonale moje wady, kaprysy. Pan Jezus także. A mimo tego wszystkiego są ludzie którzy obdarzają mnie tą miłością i zaufaniem. Nie godzien jestem tej miłości…

Ostatnio zadziwiają mnie moi przyjaciele. To nie przypadek właśnie w momentach których coś się dzieje dostaje sygnały na komórkę, sms czy ktoś po prostu pozdrawia przez Gadu… Prosty gest który przypomina mi o tym że ktoś o mnie pamięta i ciągle się modli za mnie. Ta przyjaźń Jezusa poprzez ludzi. Rodzi się niesamowita pewność w moim sercu, że studia które zaczynam będą wielką nauką pokory ale i odwagi.

Sytuacja która mnie dziś zadziwiła. Ktoś zadzwonił. Bardzo przejął się moimi sprawami i ciągle o nich pamiętał i pytał się wszędzie o to. Niesamowicie jestem wdzięczny w sercu dla tego człowieka. Tak rzadko go widuję (raz na 2 lata?), a tak się przejął rozmową ze mną i sprawami które mi zaprzątają głowę.

Zbliża się dla mnie czas studium animatora. 3 dni spotkań, wyciszenia. Już moje serce tęskni za czasem przed Najświętszym Sakramentem. Jak wiele łaski zostaje mi właśnie teraz dane…

Jeżeli komuś Panie mogę teraz pomóc, daj mi moc i siłę abym mógł dać innym wiarę i nadzieję, że są ludzie którzy ich kochają…